DIVERS 200

Lei drilhanças de Marselha son lo festin dau diable, pecaire : es egau, ara, lei juècs son fachs e tron de padisca, la còla de Gaudin maugrat son marrit bilanç a daverat lei jòias en ramassant encara mai d'elegits qu'en 2009 au novèu consèu comunau. 
Emai d'aquò, lo FN, puta, son arrivats en segonda posicion e an fach una traucada impòrtanta dins lo sector de la Ròsa (l'ancian sector d'Hermier, deputat PC) lei bogres ont a obtengut un cònsol de sector, Ravier e aquò farà mai clantir un triste pecaire...
E nautrei occitanistas, la moscalha, siam amars... Nautrei, aquelei de Bastir Marseille que siam coma de bedigàs...
Segur que podiá èstre una mena d'escomessa d'agantar enfin un o dos elegits occitanistas ais eleccions. Era un pantai, va farèm... E avèm fach chic, mièja-blessuras que siam !
L'idèa èra de reconquistar un pauc de dignitat amb de conselhiers comunaus occitanistas per valorizar la lenga e la cultura d'òc (dins l'ensenhament amb la creacion de calandretas) e de metre dins l'espaci public mai de preséncia de la lenga, dins lei carrièras, a l'intrada de Marselha e dins lei transpòrts. Pantalhaviam d'una Marselha plus occitana, qu'auriá agut tot de l'i ganhar, meme per lei novèus venguts, aquelei  dau nòrd, aquelei dau sud que son en cèrca de travalh, de sòus, d'estabilitat sociala, d'un luèc mens destimborlat, mens "rough" coma dison lei colègas anglofònes, mens rufe. Que la vila se gardèsse sa vocacion de dubertura coma sa memòria e l'allegoria dau maridatge entre Giptís e Protís n'en testimonia. Bastir a vougut en tota umilitat participar ai decisions avenidoiras en intrant amb una ponhada d'elegits au consèu que leis eleccions comunalas nos an balhava l'opportunitat.
De segur que l'occitanisma politic a Marselha penequeja dempuèi un brave moment, quasi anequelit  e l'occitanisma culturau va gaire mièlhs... maugrat quauquei grops musicaus e de cants polifonics qu'auboran naut artisticament e culturalament lei colors occitanas d'un biais esplendide amb tot plen d'estrambòrd e de creativitat.
Avans l'escasença deis eleccions, quauquei mesadas avans lo promier torn precisament, lo candidat dau PS Monsur Menucci es vengut a la Plana per assegurar de son sosten lei militants de la cultura occitana que son gaire espés, pecaire... Bracejava, lo vèrb naut, mancava pas de faire un molon de belei promessas per redaurar lo blason de la cultura nòstra (ajudariá a la creacion d'una calandreta, fariá instalar un paneu en occitan a l'intrada de la vila mai puslèu "Marsiho" que "Marselha" e benlèu pas estonant que siágue  quasi lest de seguir lei piadas de la ciutat mondina, prometiá de faire dindar un pauc la lenga dins lo metrò o lo tram-oai). Benlèu que d'unei an poscut pantalhat d'aquesta passa. Lo president de l'IEO 13, Joèu Bouc, a la seguida, versant a bòrd leis estrambòrds,  faguèt sacher publicament dins la premsa militanta occitanista que personalament, siguèsse un elector marselhés, votariá per lo candidat socialista.
D'un autre latz, per campanhejar modestament, Bastir Marselha lancèt un blòg, convoquèt lei jornalistas de la premsa quotidiana regionala a n'una conferéncia de premsa e subretot demandèt de rdv ai tèstas de tiera dei diferents partits, a n'aquelei dau PS, dau FDG et dau Modem e dins un segon temps tre que sa candidatura fuguèt oficializada a n'aquelei de la tiera de Pape Diouf. Fau remarcar que Bastir prenguèt pas mancó lenga amb la tèsta d'EELV Marselha mentre que leis ecologistas èran d'aliats istorics deis occitanistas e aquò s'amerita d'explicas.
La rason es simplassa : Karim Zeribi qu'a pres la tèsta ara d'EELV Marselha (sensa aver jamai agut de sensibilitat ecologista per dire lo verai, vergonhosament) es ostile a l'occitanisma a bèus uelhs vesènts, va sachèm dempuei de temps. A pres la plaça de François Alfonsi (REPS) en segonda posicion sus la tiera EELV per lei eleccions europencas de 2014 en lo desbauçant. Precisam qu'un Verd d'aquesta fusta qu'insolenta lei caracas dins l'émission "Les grosses têtes", es puslèu un Verd Monsanto qu'autra causa, lo verme estènt dins la frucha, aquò l'i costarà dei vòtz o pusleu costarà de vòtz a sa tiera bòrd que s'es aliat tre lo promier torn amb lo PS. D'un biais estonant donc leis occitanistas son estats totalament mespresats per seis aliats istorics bòrd qu' un capon d'EELV, son eminència grisa, Jean Vincent Placé, faguèt una manipòla sornaruda amb l'estat majòr dau PS a Solferino. Placé placèt ansin l'ancian chevenementista Karim Zeribi coma tèsta de tiera verda, tiera qu'existarà jamai, marrida bolhaca politicarda que fau seguir... Aqueu Zeribi a dejà talament de mandats que fai l'escretar (quand un elegit fai petar la cachamalha a mai de 7500 euros per mesada amb sei mandats, pòu se vòu distribuir de dardènas ais uns ais autrei, lo bogre... e se faire ansin un bòn malhum fondat sus un interest d'argent). Karim Zeribi monta a la tèsta dau partit ecologista en PACA e es un que la justicia comença de regardar d'un er de dos ers, afaire de seguir...
Quora Bastir a començat sa virada dei duganèus, d'unei an respondut lèu e bèu premier, aquelei dau Frònt de Gaucha (tant se pòu dire paradoxalament maugrat lo Mélenchon). Una delegacion de 6 occitanistas marselhés (amb Pèire Costa dau Partit Occitan, de l'ajuda mai qu'eficaça, una rapresentanta dau jornau "Pouvenço d'aro", sòci dau Partit Occitan perèu d'un autre latz e tot plen de sòcis de l'Ostau dau País Marselhés) a agut la possibilitat de debatre d'un biais dubert e calorós, amb tot plen d'escota de la part de Monsur Coppola, baile dau PC, dau sorrire de gat : Bastir a evocat son projèct pendènt mai d'una ora e sa volontat de faire nasejar au mens un premier elegit occitanista. Quauquei setmanas après lo rescòntre, siam estats avisats qu'elei èran totjorn ok per nos metre sus sei tieras bota en reservant lei plaças eligiblas a sei "camaradas", ges de suspresa.
Bastir aviá tot plen d'esper tanben dins la possibla entrevista amb Monsur Menucci, tèsta de tiera dau PS-EELV, subretot a rappòrt de sei prepaus encoratjants a la Plana e perqué un de sei pròches èra un ancian calandron. E pasmens maugrat  tot plen de relanças, es estat lo silenci absolut, ren, pas mancó la cortesiá a minima de prendre lo temps de dire nani. Dau costat de la tiera de Pape Diouf, Bastir a agut lèu una data de rdv amb Sebastien Barles mai pecaire, cinc minutas avans, aqueu s'es descomandat, gaire fisable. Pasmens, prepausèt quauquei jorns après una setenca plaça sus una tiera dau centre-ciutat, una plaça sus sa tiera sensa ges de possibiltat d'èstre eligible de segur. Lei militants de la tiera Pape Diouf se regalavan puslèu a faire leis arlèris  en cantant "Happy" coma èra dins l'er dau temps o en se passejant per carrièras. Avián ressortit lo possapossa a pedalas amb lo retrach gigant de son novèu Barak Obama per una campanha mai americanizada qu'anisada.
Donc degun, levat lo FDG de segur, a vertadierament tendut la man a Bastir (bessai amb una autra man mau-segura, gaire fisabla dau costat de la tiera Diouf). Dau costat dau Modem, fin finala, Bastir a rescontrat degun...
De segur que Gaudin es un fanfaron segur de se, enchusclat  d'aquest desagradiu sentiment de rei gloriós bota serèm jamai pron sevères amb son bilanç pietadós. Menucci que vòu l'i faire targa, pecaire... Eu, es una "boca" tanben, messorguier de la còsta plena, fa de promessas en cadun, assaia de pausar lo tafanari dins la postura dau chivalier blanc, de far la gata miaula... e coma sant Miquèu terrassant lo drac, a promés de faire tombar la gaudinalha e mai que mai la famosa cogestion amb FO, mot pudic que pudic e tecnocratic que tecnocratic per pas dire qu'aquest sindicat d'emplegats comunaus fai dempuèi de temps la pluèia e lo bèu temps e d'infames recampars dei bordilhas, mon viech, amb son "fenit-partit", acabi, acabat ! Bota son biais a lèu pres leis aigas que lei marselhés se son vitament avisats qu'èra un de la mema conivéncia, consanguin a fons (e cu lo pòu creire ?), d'una complicitat pariera qu'aquela de son pretendut rivau fin finala. Siguèsson messorguiers lei marselhés, serà totjorn malaisat de faire de manipòlas amb de regardelas e de parpèlas d'agaça a de messorguiers. E pasmens, de segur que lo PS e leis ecologistas e quauqueis occitanistas aurián pogut faire bassacular la romana dins una triangularia amb en tresen lo FN, maugrat leis afaires, lo clientelisma a l'entorn de FO, lo quichar dei notables que sostenon Gaudin, lo malhum de Guerini e sei manipòlas, seis amistats d'interest, lei peudò-libertaris dei barris nòrds, ben colègas amb lei boss dei dealers e que marchan tanbèn amb leis islamistas. Auriá faugut abrivat una dinamica amb aquelei dei barris nòrds e leis electors qu'an "gentrificat" lo centre-ciutat, de mond qu'an fach d'estudis, de mieg-riches de la classa mejana e l'an pas fach, pecaire !
Marselha senjarà gaire e Gaudin senhorejarà, l'i aurà, totjorn aquesta pudentor que te sauta a la garganta, sentida de pissanha e de mèrdas de chin escrasadas, l'i aurà totjorn quora de vèspre, arrivas a la gara, ges d'alternativa a l'abséncia de transpòrt en comun, totjorn ges de lenga vesedoira e aquest ambient de brutalitge que monta e qu'es la maire de l'auçada dau FN, aquelei cocha marluç empegats coma de ròssas que braman coma d'ais, la nuech, au bèu mitan de Canebièra.
De segur qu'es pas utile de precisar la legitimat de l'occitanisma en Provènça e benlèu mai que mai a Marselha meme se d'unei vòlon desseparar Provènca de l'ensems de l'espaci occitan, es pas seriós... Fau rapelar lo travalh de l'associacion "lo calen", associacion d'educacion popularia per lei joines, ben enracinada a Marselha, bailejada per J Rebol que defundèt dins leis annadas nonantas. L'ostau dau país marselhés de la Plana n'es un regrèu...
Bastir Marselha a pas agut l'ombra d'una elegida o d'un elegit, un fiasco coma d'abituda ! Lo PS aliat ais ecologistas avián una Canebièra mai que duerbida davans elei per capitar e semblava pron facile dins un triangularia UMP, PS-EELV e FN amb l'infame bilanç de Gaudin e de son equipa...  An cagat ai braias.
E pasmens, coma auriá pogut mandat una auça d'utopia l'occitanisma moderato de 2014 ? Coma auriá pogut èstre una alenada a n'aquelei marselhés desencantats, de còps, vergonhasament "a palhòla" coma dison, aquelei qu'an "ni còca, ni mòca" coma disiá Gelu devers 1840, per aquelei qu'an perdut son estrambòrd, que venon aflaquits. Basta d'assaiar de subreviure, restèsse qu'un pessuc de vòlha dau costat dau malhum associatiu. Aurai pas mancó parlar de Marseille Capitale européenne de la culture 2013, regreti pas... Mon viech, lei cervèlas son sus lo sector, son brancadas sus l'estadi Velodròme reencantat, es lo cònsol que l'aviá promés avans son trionfle e tot es en camin... Lei drilhanças de Marselha seràn lo festin dau diable !